De albatros Jonathan

Topzeil-gaffelschoener · Skoit nr. 1 · anno 1981

Van de schipper

Een thuishaven

Dit is de online thuishaven van mijn geliefde schip, de albatros Jonathan. Het is niet alleen een schip met veel karakter en uitstraling, het heeft ook een verhaal. Met het schip reist al jaren een heel archief mee: oude tekeningen, foto's, interviews en correspondentie met de ontwerper en de bouwers, door voorgaande eigenaren verzameld.

Op deze site deel ik haar hele verhaal. Hoe ik haar vond en waar ze vandaan komt, over de ontwerper en de bouwers, wat er in het archief te vinden is, over de Skoit Association en de reizen die ze heeft gemaakt of nog gaat maken.

Maar dit scheepje is ook mijn thuis. Aan het einde van de werkweek reis ik het liefst af naar Almere, stap ik aan boord, gooi ik de trossen los... en zodra ik de twee tonnen bij de havenuitgang voorbijvaar, overspoelt mij een gevoel van vrijheid dat ik op het land niet ken.

Af en toe neem ik mensen mee het water op. Lijkt je dat leuk, stuur gerust een bericht.

Meezeilen

aan het roer
Meer over het schip

De Skoit, een scheepje op zich

De albatros Jonathan is de allereerste Skoit, in 1981 gebouwd naar ontwerp van Henk Lunstroo, de tekenaar die ook aan de Groene Draeck van prinses Beatrix werkte. Hij tekende haar als het ideale schip voor de Nederlandse zeiler: thuis op de meren én op het wad, waar ze met haar hefkiel kan scharrelen en droogvallen. Dankzij haar loodzware kiel ook stabiel genoeg voor open zee. Mogelijk zelfs geschikt voor een oversteek naar Oost-Engeland of Noorwegen. Lunstroo zelf zei het onbescheidener: "Ik ben ervan overtuigd dat de Skoit met een zeewaardige bemanning de wereld rond kan zeilen. Daar is ze robuust genoeg voor." Wat de zeewaardigheid van mezelf betreft: dat vergt eerst nog enige oefening en ervaring.

Ze is ontworpen voor een klein gezin, met een veilige, diepe kuip en veel kleine zeilen die je met de hand bedient. Tussen haar elf zusterschepen is ze twee keer bijzonder: als enige kreeg ze bij de bouw een houten kajuitdak en met de twee stengen die er later op kwamen, met daarop twee topzeilen en een vlieger, vliegt ze net iets hoger dan de andere Skoits.

Een goed gemiddelde tussen een scherp jacht en een ronde- en platbodem. Het is een scheepje op zich. Jaap Tromp, afbouwer van de eerste Skoit

1981gebouwd
12,35 mover alles
3,15 mbreedte
95 m²zeil, maximaal
8,5 tonwaterverplaatsing

Lees meer over Het schip →

de aalscholver houdt de wacht
Waar ze ligt

Thuishaven en vaargebied

De albatros Jonathan ligt in Marina Muiderzand, aan het IJmeer bij de Hollandse Brug: de zuidwestpunt van Almere, op een half uur van Amsterdam. Vanaf daar is het open water meteen ruim, noordwaarts het Markermeer op en verder via Enkhuizen en het IJsselmeer richting de Wadden.

Zeekaart van haar vaarwater, van het IJmeer tot de Wadden
Haar vaarwater, van het IJmeer tot de Wadden
Marina Muiderzand bij zonsondergang
Marina Muiderzand

In een dag kan je op het Markermeer mooie slagen maken. Ik ga ook graag naar 't Hooft en voor anker bij de eilandengroep en beschermd natuurgebied. Als je een paar dagen hebt kan je koersen op de Markerwadden of Enkhuizen. In een week ben je op de Wadden en weer terug, maar dan moet je wel geluk hebben met de wind. Wadliggen is absoluut mijn favoriet en in de grote vakantie zijn we daar dan ook vaak te vinden. Slapen op de bodem van de zee is zeker iets wat je een keer mee moet maken.

Verder lezen

Ontdek haar verhaal

Er is veel te vertellen over dit schip: over de ontwerper, de bouwers, de vorige eigenaren en de verhalen die varenderwijs bij haar horen. Bij de aanschaf van het schip kreeg ik ook haar geschiedenis: een archief met bouwtekeningen, foto's en artikelen dat al vijfenveertig jaar met haar meereist. Op deze online thuishaven maak ik het stukje voor stukje toegankelijk.

Albatros

J. Slauerhoff

De wereld moe, voor vreugd te oud geworden, Liet ik mij op de Westenwinddrift drijven Van al wat op de aarde bloeide en dorde, Alleen de golven eeuwge bloesems blijven. Ten Zuiden van de Hoop- en Stormkaap Hindert geen kust, geen klip mijn stille vaart, Waar de albatros ook op zijn wieken slaapt, Boven den storm, door sterren aangestaard. De wolkenhorden, langgerekte baren Omgorden een heelal, ledig en grauw. De onzichtbre wind, de diepten openbaren Mij meer geheimen dan de diepste vrouw.

Het vorige schip van deze schipper heette Meeuw; de Skoit stijgt daar letterlijk en figuurlijk bovenuit. Zo kreeg Jonathan de albatros erbij.